Dag 4 – Joshua Tree NP en doorreis naar Phoenix

Vanmorgen hebben we voor het eerst mogen ‘genieten’ van een ontbijt dat werd geregeld door het hotel. Dit was echter een vrij karig ontbijt met keuze uit een witte boterham met jam, een wafel en havermoutpap. Wij gingen voor een witte boterham met jam en een warm wafeltje.

Bij aanvang van onze rit hebben we onze Kitt volgegooid met gallons benzine. Na een uurtje rijden kwamen wij aan bij Joshua Tree National Park, het eerste nationale park dat wij deze vakantie bezoeken. Hier hebben we weer heerlijk een hike gedaan van 4 km in de brandende zon. We hadden een prachtig uitzicht en zijn nog naar boven geklommen voor een uitzicht over de bergtoppen. Onderweg zijn we een aantal dieren tegen gekomen: een chuckwalla en een zebratail lizard. De Joshua Tree zelf hebben we helaas niet gespot. We hadden het liefst ook als een soort Indiana Jones een oude mijn in gegaan, maar helaas was deze afgesloten voor avonturiers zoals wij.

In deze hitte is het belangrijk om genoeg te drinken. Kevin heeft nog nooit in zijn leven zo veel water gedronken!

Halverwege de middag vervolgden we onze route naar Phoenix. Dit was met tussenstop nog zo’n 4 uur rijden vanaf Joshua Tree NP. Onderweg hadden we deels normaal asfalt, maar deels leek het of we op Belgische ondergronden reden. Deze weg, interstate no 10, was een lange rechte weg naar onze eindbestemming. Onderweg wisselde het wel wat van landschap. We zijn inmiddels gearriveerd in de staat Arizona. Wat opvallend was op de weg waren de vele restanten autobanden die zowel langs als op de weg lagen, voorbumpers van auto’s, bbq langs de weg op de vluchtstrook en een kapotte stoel. Verder zie je regelmatig het bordje ‘food’ langs de weg met daarop tal van namen van bekende fastfoodketens zoals McDonald’s, Burger King, Subway en Taco Bell.

We bevinden ons nu in ons nieuwe verblijf voor de komende nacht en zullen zo vertrekken naar Bobby Q, een restaurant waar alles op de BBQ bereid wordt. We zijn benieuwd!

Tot morgen voor een nieuw avontuur van de wannabe Indiana Jones.

Dag 3 – Palm Springs

Vandaag is onze road trip echt begonnen en hebben we de eerste 194 km afgelegd met onze “Kitt”. En op een schaal van 1 tot slurp qua verbruik zit Kitt echt op slurp. We zijn vertrokken naar de woestijn en hebben het glitterende L.A. achter ons gelaten, tot over 3 weken!

Na 2 uur rijden zijn we aangekomen in Palm Springs. Eerst zijn we naar de Indian Canyons gegaan. Hier woonden vroeger de Agua Caliente Band of Cahuilla Indians. We hebben een kleine hike gedaan van 5 km door de Palm Canyon, die 15 mile lang is (24km). Deze canyon is zo bijzonder door de Washingtonia Filifera, een soort palmbomen, die hier groeien. Het was een pittig stukje lopen met klimmen en dalen door de brandende woestijnzon met een temperatuur van 35 graden Celcius in de schaduw. Na de hike hebben we lekker op z’n Amerikaans een broodje hotdog gegeten om daarna op weg te gaan naar ons hotel.

Vervolgens zijn we naar de Palm Springs Aerial Tramway gegaan waarmee we Mount San Jacinto op gegaan zijn. Dit is een berg van 2,5 km hoog, waarmee het met 14 graden Celcius een stukje aangenamer was. Alhier hebben we the desert view trail gelopen van 2,5 km waarbij we mooie uitzichten hadden over de Coachella Valley (waar Palm Springs zich bevindt). Onderweg zijn we veel eekhoorns tegen gekomen. De bergleeuwen die daar ook lopen hebben zich voor ons schuil gehouden.

Aan het eind van deze toch wel vermoeiende dag zijn we eerst naar het hotel geweest om ons lekker op te frissen en zijn we daarna het stadje in gegaan om lekker op een terrasje een hapje te gaan eten. We lagen weer op tijd in bed, morgen staat weer een nieuw avontuur op ons te wachten.

Groetjes vanuit Palm Springs

P.S. In de e-mail is de hoofdafbeelding niet te zien, hiervoor moet je naar de website gaan

Dag 2 – Los Angeles

Als je op tijd naar bed gaat ben je meestal ook op tijd weer wakker. Dit was bij ons ook het geval: 6.45 am lokale tijd stapten we ons bed uit. Na het ontbijt hebben we ons door het verkeer in L.A. gemanouvreerd naar een parkeerplaats vlak bij ‘the walk of fame’ in Hollywood. Er zijneen hoop bijzondere mensen te vinden bij ‘the walk of fame’. Na 50 meter gelopen te hebben, hadden wij ook door dat je beter met je handen in je zakken kan lopen, anders heb je binnen de kortste keren een complete CD collectie in je rugzak en uiteraard vragen ze hier allemaal een ‘tip’ voor. Kevin had er zelfs nog ruzie over, die was die CDtjes zat. Maar de aanhouder wint, hij nam zijn CDtje terug.

We hebben besloten om gebruik te maken van de ‘hop on- hop off’ bus in plaats van zelf te rijden. In de bus hebben we informatie gekregen over de omgeving en hebben we ook het verkeer eens kunnen bekijken. Ze houden er hier wat bijzondere verkeersregels op na, namelijk geen richting aangeven en door rood rijden bij verkeer naar rechts als er niet staat aangegeven dat dit niet mag.

We hebben veel te horen gekregen over celebreties en locaties waar opnames van bepaalde films hebben plaatsgevonden. We reden over de beroemde ‘Sunset Strip’, een straat vol met grote billboards waar het uitgaansleven van L.A. te vinden is en waar veel beroemdheden komen. Vervolgens kwamen we aan in Beverly Hills, een op zichzelf staande stad waar veel rijke mensen wonen en komen shoppen. Hier zijn we uit de bus gestapt om een wandeling te maken. De dure auto’s zijn hier ook niet op 2 handen te tellen. Na even een lekker brood(je) gegeten te hebben zijn we verder gegaan naar Santa Monica.

Santa Monica is bekend om de Santa Monica Pier die veel in films gebruikt is. Op het strand staan de typische lifeguard huisjes, waar Pamela Anderson en David Hasselhoff vaak te zien zijn geweest in de serie Baywatch. Op de pier zijn genoeg mensen om je te vermaken, bijvoorbeeld een oude vent die in zijn blote bovenlijf zijn zang en dans ‘kunsten’ liet zien zonder schaamte.

Daarna zijn we weer terug gegaan naar Hollywood. Dit tripje duurde 3 uur door de drukte van L.A. De mega grote reclameborden vliegen je om de oren. Na een hapje gegeten te hebben bij een Italiaans restaurant hebben we moe maar voldaan weer de auto opgezocht om terug te rijden naar ons hotel.

Bedankt voor het lezen en tot morgen.

Dag 1 – Van Amsterdam naar Los Angeles

Op woensdag 24 mei om 6 uur ‘s ochtends zijn wij vertrokken vanuit thuisbasis Vuren. Eerst onze lieve Goku een hele dikke knuffel gegeven en op naar Schiphol Airport. Dit verliep allemaal prima, totdat er een melding verscheen op Kevin zijn telefoon: vlucht BA 0109 heeft een half uur vertraging. Op dat moment begonnen we toch een beetje zenuwachtig te worden, aangezien we maar 1,5 uur de tijd hebben om een overstap te maken op Londen Heathrow, de grootste luchthaven van Europa. Dit hebben we dus ook niet gehaald.

Na een tegemoetkoming van British Airways in de vorm van een voucher hebben we heerlijk pizza zitten eten. Hierna konden we de volgende vlucht naar L.A. nemen, 3 uur later dan de vlucht die we eigenlijk zouden hebben. Zowel op Schiphol als in Londen werd Kevin regelmatig aangesproken door het dragen van zijn Ajax shirt. De beveiliging zette zelfs een Ajax liedje in.

Eenmaal in het vliegtuig was de spanning om te snijden, aangezien Kevin een poging deed om toch iets van het voetbal mee te krijgen. Uiteindelijk is dit gelukt, Kevin kon live op een Engelse zender voetbal kijken! Ondanks de uitslag zat hij toch zo trots als een pauw in het vliegtuig. Ondertussen zat er naast Lisette een jongen die met haar aan het sjansen was en samen met haar film wilde kijken. Met zijn respectabele leeftijd van 3,5 jaar was dit toch een mooie poging.

Om 18.30 u lokale tijd (3.30u NL tijd) zijn we geland op de luchthaven van Los Angeles. Hierna verliep alles vrij soepel: 2x door paspoortcontrole, na 5 minuten bij de bagageband onze koffer pakken en weer 5 minuten later in de bus naar het autoverhuurbedrijf.

Daar aangekomen hoefden we alleen nog onze reservering compleet te maken en daarna een auto uit te zoeken. Onze keuze is gevallen op een mooie Dodge Charger.

Hiermee zijn we, na een aantal keer de verkeerde afslag genomen te hebben, naar ons hotel gereden in Hollywood (wat een drama is dat wegennet, zelfs de TomTom zou de weg kwijt raken). Om half 10 zijn we als een blok in slaap gevallen na een vermoeiende eerste reisdag.

Tot morgen voor een nieuw avontuur!

Best of the south west U.S.A.

Nog een week en dan begint op woensdag 24 mei onze reis naar het zuidwesten van de U.S.A. Alhier start onze roadtrip door de vele diverse landschappen en nationale parken. De nationale parken die we o.a. gaan bezoeken zijn Grand Canyon N.P., Bryce Canyon N.P., Zion N.P., Sequoia N.P., Yosemite N.P. en Arches N.P. Verder zullen we een aantal steden bezoeken, namelijk Los Angeles, Las Vegas en San Francisco.

Wij zijn erg benieuwd naar de diversiteiten die dit land met zich meebrengt, en hopen dat er weer een prachtig avontuur op ons te wachten staat! Leuk dat je weer mee leest.

Dag 1 – Amsterdam – Los Angeles (8938,16 km)

Op woensdag 24 mei vertrekt onze vlucht naar de op één na grootste stad van de Verenigde Staten: Los Angeles. Onze vlucht vertrekt om 10.15u en we zullen landen om 15.40u lokale tijd. We hebben tevens een overstap op London Heathrow, de grootste luchthaven van Europa, waar we in 1,5 uur ervoor moeten zorgen dat we in het juiste vliegtuig terecht komen om onze reis te vervolgen. Ter herinnering: in L.A. is het 9 uur vroeger dan in Nederland, wat betekent dat wij om 00.40u Nederlandse tijd op donderdag 25 mei zullen landen in L.A. Daarna naar de verhuurder van de auto om onze Amerikaanse bak op te halen en door naar het hotel, waar we naar verwachting snel naar bed willen.

Dag 2 – Los Angeles(0 km)

Onze eerste echte dag in de U.S.A.! Deze dag gaan we de toerist uithangen in Los Angeles, de stad van Hollywood, de Amerikaanse filmindustrie, maar ook van de Santa Monica Pier, Beverly Hills, etc. We zullen zien wat deze dag ons gaat brengen!

 

Dag 3 – Los Angeles – Palm Springs (194 km)

Dit is de eerste dag van de ‘echte’ road trip. We verlaten de stad van glitter en glamour en rijden door naar Palm Springs. Alhier is het plan om met de Palm Springs arial tramway de Mount San Jacinto op te gaan en hier boven een hikingtrail te kiezen. Een andere mogelijkheid is om de Indian Canyons te bezoeken nabij Palm Springs, een duik te nemen in het zwembad bij ons hotel en na het eten Palm Springs by night te ontdekken.

 

Dag 4 – Palm Springs – Phoenix/Scottsdale (426 km)

De reis gaat door. Vandaag staat een langere reisdag ons te wachten. Deze reisdag zullen we opbreken met een bezoek aan Joshua Tree N.P. waar we hopen nog een kleine mooie hike te kunnen doen. De dag eindigt in Phoenix/Scottsdale.

 

Dag 5 – Phoenix/Scottsdale – Camp Verde (313 km)

Wederom een lange dag voor de boeg. Allereerst willen we na even in de auto gezeten te hebben een stop maken bij Goldfield Ghost Town, een western stadje uit een echte western film. Uitkijken voor de cowboys en schietgevechten op straat, even een drankje doen in de saloon en dan weer verder met de reis. We volgen de Apache Trail langs de Superstition Mountains. Eenmaal aangekomen bij Roosevelt gaan we het Tonto National Forest in, en volgen we onze weg naar Camp verde, de plaats van onze volgende overnachting.

 

Dag 6 – Camp Verde – Williams (322 km)

Na het ontbijt zullen we eerst langs gaan bij het Montezuma Castle National Monument, dat bestaat uit klifwoningen die zijn gebouwd door de Sinagua Indianen rond het jaar 1400. We zijn benieuwd. Daarna gaat onze reis door naar Williams, waar we ons willen inchecken in het hotel. Dit is ca 1,5 uur rijden. Daarna rijden we door naar Grand Canyon village, waar we gaan kijken voor een hike en de zonsondergang willen bekijken. Aan het eind van de avond rijden we terug naar ons hotel in Williams.

 

Dag 7 – Williams – Blanding (446 km)

Vandaag weer lekker vroeg opstaan en een druk programma. Eerst rijden we weer naar de Grand Canyon, waar we over de desert view drive langs verschillende viewpoints over de Grand Canyon rijden om van dit prachtige natuurschoon te genieten. Daarna rijden we door richting Blanding, door Monument Valley, het woestijnlandschap met eenzame rode rotsen, omgeven door een lege, weidse vlakte. Monument Valley heeft als decor gediend bij tientallen films. De dag eindigt in Blanding.

 

Dag 8 – Blanding – Moab (345 km)

Vandaag rijden we vanaf Blanding naar Mesa Verde N.P. Mesa Verde is bekend geworden door het grote aantal goed bewaard gebleven klifwoningen, huizen gebouwd in ondiepe grotten in wanden van het ravijn waar van de 11e tot 13e eeuw de Anasazi Indianen woonden. De dag eindigt in Moab.

 

Dag 9 – Arches N.P. (0 km)

Deze dag houden we een pauze wat rijden betreft. We bezoeken Arches National Park, een park dat vol staat met natuurlijke rotsbogen en andere rotsformaties. Alhier willen we graag een hike doen, we gaan ter plaatse bekijken hoe we deze dag invulling gaan geven. We overnachten weer in ons hotel in Moab.

 

Dag 10 – Moab – Hatch (428 km)

Vandaag de dag zal in het teken staan van rijden. De reis van Moab naar Hatch, waar we onderweg weer veel natuurschoon zullen tegenkomen. Eenmaal in Hatch aangekomen strijken we uit bij ons hotel en zullen we even lekker bijkomen van de reisdag.

 

Dag 11 – Bryce Canyon N.P. (40 km)

Van Hatch rijden we naar Bryce Canyon N.P., weer een mooi nationaal park met vele kleuren en rotsformaties, waar we een hike zullen doen. We overnachten weer in ons hotel in Hatch.

 

Dag 12 – Hatch – St. George (151 km)

Vanuit Hatch rijden we naar Zion N.P. In Zion N.P. willen we het liefst de Angel’s Landing hike doen, een 4 uur durende hike van 8,7km waarbij we lekker mogen klimmen. Daarna rijden we door naar St. George waar het volgende bedje op ons staat te wachten.

 

Dag 13 – St. George – Las Vegas (200 km)

Na het ontbijt vertrekken we naar Las Vegas, de stad waar niks te gek is en alles mag. Deze middag en avond zullen we ons in deze stad moeten zien te vermaken. ’s Avonds gaan we naar een show van Cirque du Soleil, waar het thema Michael Jackson is.

 

Dag 14 – Las Vegas (0 km)

Deze dag lekker uitslapen, leuke dingen doen in Las Vegas en natuurlijk: naar het casino! Lekker een dagje alle gekkigheid over ons heen laten komen en genieten van deze stad. ’s Avonds weer neerstrijken in ons überluxe hotel met 2 kingsize bedden.

 

Dag 15 – Las Vegas – Bakersfield (556 km)

Vandaag is misschien wel de dag met de meeste kilometers rijden op het programma. We verlaten Las Vegas en rijden door Death Valley waar het uiterst warm is. Nadat we Death Valley hebben bewonderd (als we dit overleven, het heet natuurlijk niet voor niets death valley) rijden we naar het plaatsje Bakersfield, om de volgende dag weer een nieuw nationaal park te bekijken.

 

Dag 16 – Bakersfield – Fresno (297 km)

Vanuit Bakersfield rijden we naar Sequoia en Kings Canyon N.P. Sequoia N.P. is als tweede nationale park in Amerika opgericht, en staat bekend om zijn mammoetbomen (Sequoia’s) die er groeien. We hopen weer een mooie hike te kunnen doen tussen deze gigantische bomen door, en eindigen de dag in ons hotel in Fresno.

 

Dag 17 – Fresno – Oakhurst (224 km)

Vandaag gaan we naar Yosemite N.P., waar we eerst richting Yosemite Valley zullen gaan. Mogelijk kunnen we hier nog een hike doen? We gaan zien wat deze dag weer met zich mee gaat brengen. We slapen in Oakhurst.

 

Dag 18 – Oakhurst – Lee Vining (334 km)

We blijven in Yosemite N.P. en rijden dwars door dit nationaal park heen over de Tioga Road. Dit is het plan althans, deze weg is momenteel nog gesloten vanwege sneeuw. Indien de weg nog niet geopend is zullen we ons vermaken in het eerste deel van Yosemite N.P. Het plan is te eindigen in Lee Vining, indien de weg geopend is.

 

Dag 19 – Lee Vining – San Francisco (368 km)

Vandaag een reisdag, op naar de stad San Francisco. We eindigen in een hotel aan Union Square in de stad.

 

Dag 20 en 21 – San Francisco (0 km)

We verblijven voor 2 dagen in San Francisco. We hebben kaarten (early bird tickets) om naar de oude gevangenis Alcatraz te gaan. Verder zijn er legio aan mogelijkheden in deze mooie stad, we zullen ons vast prima vermaken!

 

Dag 22 – San Francisco – Cambria (357 km)

Highway 1, de weg van San Francisco naar L.A. langs de kust. Een van de spectaculaire routes in de V.S. Halverwege deze weg overnachten we in Cambria, en vervolgen we op dag 23 onze reis naar L.A.

 

Dag 23 – Cambria – Los Angeles (388 km)

Deel 2 van Highway 1 staat op het programma. Indien we nog tijd over hebben kunnen we nog een break nemen op het strand van Santa Barbara. Vanuit daar vertrekken we naar de luchthaven van L.A. (LAX) waar we om 21.35u het vliegtuig pakken terug naar Nederland.
 

Dag 24 – Los Angeles – Amsterdam (8938,16 km)

Deze dag zitten we ‘lekker’ in het vliegtuig. Wederom een overstap op London Heathrow. De planning is dat we deze dag om 20.25u landen op Schiphol Airport Amsterdam, met weer een avontuur rijker.

Dag 19 – A1

Het doel van vandaag is om zo snel mogelijk thuis te komen. Om de boot vanuit Kristiansand naar Hirtshals niet te missen, zijn we rond het middaguur vertrokken uit Skien.

De bootreis is rustig verlopen, al moest de cola wel af en toe vastgehouden worden. Om de tijd goed door te komen hebben we een hapje gegeten, heeft Lisette gewinkeld, heeft Kevin film gekeken (aan de binnenkant van zijn ogen) en hebben we met elkaar een kaartspelletje gedaan.

We waren blij dat we om 20:00 uur weer met alle wielen op het vaste land stonden, zodat het gaspedaal weer gebruikt kon worden waar het voor bedoeld is.

Momenteel bevinden we ons weer op Nederlands grondgebied en zorgt onze captain Eline voor een veilige landing. De temperatuur op de eindbestemming ligt rond de 12 graden Celsius met een zwakke weste wind. De verwachtte aankomsttijd is 05:34 uur lokale tijd. Cabin crew be seated.

Vanuit onze cockpit bedankt de gezagvoerder en zijn voltallige bemanning u allen voor het trouw volgen van ons avontuur. Wij hopen dat u heeft genoten, wij in ieder geval wel!

Cabin crew prepare for landing!

wp-1468464440234.jpg

Dag 18 – Skien

Vandaag stond er 24 graden op het programma. Na dag 1 hebben we niet eerder zulk warm weer meegemaakt. We hebben dan ook flink genoten van het buitenleven rondom Skien. Dit begon met een stevige citytour door Porsgrunn (een dorpje naast Skien). Al gauw stond het zweet ons tot in de bilnaad, waarbij sommige onder ons last hadden van kabbelend kontwater. Nadat de natuur ons wat afkoeling gegeven had met een vers portie regen, zochten wij meer verkoeling in het zwembad. Onder het genot van de stralende zon hebben we hierin “whack-a-lisette” gespeeld.

wp-1468360058859.jpg

Van al de waterpret werden we hongerig. Maar hier hoeven we ons geen zorgen over te maken. Al in de ochtend stond een vers Noors ontbijt voor ons klaar: een geklutst ei met gerookte forel (røkt ørret), en bruine geitenkaas met jam (brunost med jordbærsyltetøy). Rond het middaguur werd ons zure roompudding met rozijnen, boter, suiker, kaneel en gerookt vlees voorgeschoteld (rømmegrøt med spekemat). ‘s Avonds hebben we ons vergaapt aan Noorse zalm (kaldt kokt laks).

We genieten nu nog even verder van onze laatste avond in Noorwegen. Vanaf de startbaan in Skien wenst de gezagvoerder en haar voltallige bemanning u veel leesplezier met het laatste blog dat nog gaat komen.

Dag 17 – Skien

Het einde van onze reis door Noorwegen is vandaag aangebroken. Vandaag stond op het programma de autorit naar onze laatste vakantiebestemming: Skien. Vanaf Stavanger is dit een rit van 7 uur, het langste wat we tot nu toe in Noorwegen gereden hebben. Dit keer hadden we een extra passagier aan boord. Thomas reist met ons mee naar zijn ouders voordat hij naar zijn vakantiebestemming vertrekt.

De autorit was lang, uiteraard regenachtig, maar bovenal bochtig. De natuur langs de route vonden we niet zo indrukwekkend, en daarom stond de rit in het teken van spelletjes doen. Voorin zijn onderweg een boel Pokémons “gecatched”, en achterin vermaakte men zich met ouderwetse kaartspelletjes. De grote winnaar pesten was Eline. Jordy was zeer fortuinlijk in zijn eerste keer jokeren, maar na 2 rondes werden de bochten ons te machtig.

Gelukkig waren we er bijna! Toen we door de poorten van het terrein van Thomas’ ouders reden stonden er nog net geen wachters. De rest van de avond zijn wij behandeld alsof we in een 5 sterren hotel vertoeven. We aten hamburgers en spareribs en dronken rode wijn (Jordy en Kevin uiteraard gewoon wat fris). Terwijl de heren opnieuw een poging deden Pokémons te vangen (onder het mom van Goku uitlaten), namen de dames een verfrissende duik in het verwarmde zwembad.

Dit keer bevindt de gehele crew zich niet in de cockpit maar aan de rand van het zwembad. Vanaf deze rand wenst de gezagvoerder en zijn voltallige bemanning de thuisblijvers succes met het vangen van nog meer Pokémons.

Dag 16 – Stavanger

De nachtrust heeft ons goed gedaan en we waren klaar voor een nieuw avontuur. Dit keer zijn we zonder onze tourguide Thomas op stap gegaan. Na een stevig ontbijt hebben we de T67 gereed gemaakt voor vertrek. De bestemming van vandaag was de Preikestolen. De Preikestolen (preekstoel in het Nederlands) is een 604 m hoge klif dat is ontstaan tijdens de ijstijd toen verschillende aardlagen met elkaar in botsing kwamen. Ijswater dat vervolgens weer bevroor heeft ertoe geleid dat er grote rotsstukken zijn afgebroken, met als resultaat een enorm plateau dat uitkijkt op de Lysefjorden.

Zodra we wegreden uit Stavanger werd ons natuurlijk een verse portie regen niet bespaard. Dit keer bleef het katten en honden regenen, dat van kwaad tot erger werd. Gelukkig zijn we deze vakantie berekend op alle weersomstandigheden: gewapend met de plu’s in de hand en onze poncho schilden om trotseerden wij de regen. Dit gaf een extra dimensie aan de wandeling naar de top. We zullen beschrijven hoe we deze klim van 334 m, over een afstand van ca. 4 km hebben ervaren: nat, glad, modderig, druk (ook hier vind je Chinezen), warm, koud, mistig en zwaar. Het is dus wel duidelijk dat we het reuze naar onze zin hebben gehad!

Eenmaal bij de top aangekomen waaide het zo hard dat het leek alsof we zouden opstijgen. Op onze handen en voeten zijn we naar de rand van de klif gekropen om van het prachtige uitzicht te genieten. Dit deden we om te voorkomen dat we echt zouden gaan vliegen. Dat uitzicht op de Lysefjorden konden we op onze buik schrijven. Dankzij het prachtige weer keken we uit op de wolken. Met de wandeling van 2 uur en 50 minuten (heen en terug) in de benen waren we 1 uur en 10 minuten sneller dan stond aangegeven. Inmiddels was het nog steeds niet droog. Bij terugkomst bij de camper leek het meer alsof we een duik in het Lysefjord hadden genomen, dan de klif eromheen hadden beklommen.

Met berehonger reden we terug naar Thomas’ mancave. Bij aankomst om half 8 hebben we hem verwend met een heerlijk bord zelfgemaakte pasta bolognese. We zijn uitgeteld en daarom hebben we de rest van de avond op de bank doorgebracht.

Vanuit de cockpit wenst de gezagvoerder en haar voltallige bemanning u een droge, maar frisse werkweek.

Dag 15 – Stavanger

Afgelopen nacht is het absolute nulpunt bereikt. En dat terwijl wij ons niet bevonden in onze cockpit van de T67 maar in gate 24, waar de ijspegels zich nu bevonden in de binnenkant van onze slaapzak. Buiten onze slaapzak leek het alsof de zondvloed zich voltrok, waarbij de tent diende als reserve vliegtuig dat bijna opsteeg. Als wij onze laatste adem hebben uitgeblazen weten we nu alvast hoe dit ligt. 

Gelukkig hebben we het gewoon overleefd. Nadat we ons tentenkamp hadden afgebroken kon de klim naar boven beginnen. Dit voelde als het beklimmen van de Mount Everest in 15 minuten. Omdat wij de geur hadden van gerookte paling was een douche bij onze terugkomst in Stavanger geen overbodige luxe.

‘s Avonds zijn wij ter gelegenheid van Eline’s verjaardag gaan eten bij een Italiaans restaurant. Het heeft ons erg goed gesmaakt. Onze wandeling terug naar Thomas’ mancave leidde ons via een bijzondere route door het centrum van Stavanger. Kevin en Thomas waren op zoek naar Pikachu. Deze hebben ze helaas voor hun niet kunnen vinden. Tot op heden wordt er nog gestaag verder gezocht naar deze Pokémon.

Tijdens de wandeling was er nog wat tijd voor het uithangen van de toerist waarbij Thomas wederom onze tourguide was. Stavanger staat ook wel bekend als de oliestad van Noorwegen. Aangezien Thomas werkt als olie-engineer op een boorplatform kon hij ons een uitleg geven over de werking van de boorkoppen.

We zijn blij dat we ons weer bevinden in onze vertrouwde cockpit, waar we een goede poging gaan wagen ons lichaam te laten herstellen voor wat ons morgen weer gaat brengen. Vanuit de cockpit wenst de gezagvoerder en haar voltallige bemanning u een fijne zondag.

P.s. De opmerking over het steeds minder wordende woorden: het aantal woorden per dag is meestal constant met een paar uitschieters naar boven. Dus geen paniek en blijf rustig zitten tijdens de rit.