Nadat de wekker van John 4x was afgegaan (de snooze functie werkt nog in ieder geval…), stonden we om 5 uur op om naar Schiphol te vertrekken. Met de shuttle bus werden we vanaf de parkeerplaats naar de luchthaven getransporteerd. John keek z’n ogen uit naar de hoeveelheid vliegtuigen op Schiphol…
We kwamen niet vlekkeloos door de security check heen. De inhoud van de tas van Lisette moest extra worden gecontroleerd en ook de drone kwam niet direct door de check heen. Nadat we onze witte poedertjes hebben achtergelaten mochten we dan toch doorlopen! Margreet heeft tijdens het wachten aan haar ‘haak-skills’ gewerkt.
De eerste vlucht bracht ons naar Zürich. Kevin heeft hier eerst een cordonbleu van 18 euro naar binnen zitten werken. Vervolgens stapten wij aan boord van het tweede vliegtuig, waarmee we eerst een rondje Europa hebben gedaan (lees: weer terug via Duitsland, Nederland en Noorwegen. De rook van de heenvlucht zagen we nog hangen in de lucht). Daarna kwamen we eindelijk boven de oceaan. Het was een barre tocht: klotsende oksels, te kleine zitplekken en jankende kinderen, je kent het allemaal wel.
Na 10,5 uur vliegen kwamen we aan in Vancouver. Tot grote opluchting van Margreet kwamen alle koffers gewoon op de bagageband terecht en konden we onze reis vervolgen. Bij aankomst in het hotel was iedereen erg moe. De lokale tijd was 17u, dus we moesten nog even wakker zien te blijven. Na het diner hadden we allemaal een ‘after dinner dip’, die duurde tot de volgende dag.
Vanuit onze loft op de achtste verdieping van het Hilton wensen wij jullie een prettige avond toe.