Vanmorgen hebben we maar eens even rustig aan gedaan. Onze auto was er gelukkig nog, deze hadden we bijna drie dagen niet gezien! Om half 11 vertrokken we uit San Francisco.

Zoals jullie hebben kunnen lezen in de beschrijving van de reis was ons oorspronkelijke plan om vandaag over highway 1 via een van de spectaculairste routes van de V.S. naar Cambria te rijden. Deze route begeeft zich langs de kust van de Grote Oceaan. Nu kon dit plan vandaag helaas niet doorgaan, aangezien er drie weken geleden een aardverschuiving heeft plaatsgevonden waardoor een groot deel van deze weg totaal verwoest is. Het zal waarschijnlijk nog maanden duren voordat dit weer toegankelijk is.

We waren hier net na onze aankomst in de V.S. al van bewust, en wisten dus dat dit plan vandaag niet door kon gaan. We hebben dus maar de normale route genomen. Dit maakte dat er onderweg niet veel bijzonders te zien was. Rond 15u kwamen we aan bij de accomodatie. Na inchecken zijn we hier nog even naar de kust gegaan, waar we nog lekker hebben uitgewaaid en hebben genoten van het uitzicht. We waren een stukje omlaag geklommen en wie lagen daar lekker te zonnen: onze zeehond vrienden!

‘s Avonds hebben we een hapje gegeten in het restaurant van het hotel en hebben we onze koffers alvast heringericht. Dit is namelijk onze laatste verblijfplaats in de V.S. Morgen hebben we nog 4 uur te rijden tot Los Angeles en worden we om 17.30u verwacht om de auto in te leveren. Ons vliegtuig vertrekt om 21.35u (NL tijd vrijdag ochtend om 6.35u).

Dit was dan ook ons laatste verhaal van deze reis. Wij hebben enorm genoten en zijn een fantastische ervaring rijker. We kijken er ook wel weer naar uit om naar huis te gaan: onze familie en vrienden weer zien, weer normaal eten, slapen in ons eigen bedje en natuurlijk onze lieve kleine Goku zien en knuffelen!!

Allemaal bedankt voor het lezen van onze reisverslagen. We hopen dat jullie hier ook van hebben genoten;) fijn eind van de week en tot snel allemaal!

Groetjes van ons.

We werden gewekt door ons wekkertje dat om 7.00u af ging, waarna we om 7.25u vertrokken naar pier 33 voor onze overtocht naar Alcatraz Island. Onderweg zijn we bij het eettentje van gisteren gestopt om beiden weer een halve bagel te eten als ontbijt. Na in het totaal 40 minuten lopen kwamen we aan bij de pier. Het boarden begon op tijd en om 8.45u vertrok de boot. Na 15 minuten kwamen we aan bij het eiland, gelukkig zonder dat Kevin zeeziek geworden is!

Alcatraz Island is een eiland dat in de baai van San Francisco ligt, 2 kilometer bij de haven van San Francisco vandaan. In de 19e en begin van de 20e eeuw diende het eiland als verdediging van San Francisco en was er een militaire gevangenis aanwezig. In het jaar 1934 werd het officieel een staatsgevangenis van de V.S. Er waren meestal ca 260 gevangenen in Alcatraz. In 1963 werd de gevangenis gesloten omdat het te veel geld kostte om de gevangenis te onderhouden.

Wij gingen naar het eiland om de gevangenis te bezoeken. We zijn er binnen geweest en hebben een fascinerende audio guided tour gehad. Vervolgens zijn we de rest van het eiland rond gelopen om nog meer te leren over het leven op Alcatraz Island.

Je kwam niet zomaar in de gevangenis van Alcatraz terecht. Alleen gevangenen die de regels hadden gebroken in een andere gevangenis waar ze opgesloten waren werden naar Alcatraz gebracht. Een beruchte gevangene die hier opgesloten zat was Al Capone. Er waren totaal 4 celblokken aanwezig, waarvan er maar 3 gebruikt werden. Er zijn meerdere ontsnappingspogingen geweest vanaf Alcatraz, die niet gelukt waren. In 1962 zijn 3 gevangenen er wel in geslaagd te ontsnappen via de ventilatieschachten en een boot gemaakt van regenjassen. De 3 zijn nooit gevonden. De FBI gaat er vanuit dat ze zijn verdronken, alleen niemand weet dit zeker.

Na het bezoek aan Alcatraz hebben we een pannenkoek gegeten op pier 39. Vanmiddag hebben we rustig terug gewandeld naar het hotel en ‘s avonds zijn we naar de bioscoop gegaan. Morgen hebben we weer een reisdag van 370 kilometer op de planning die ons tot tussen San Francisco en Los Angeles brengt.

Helaas hebben we beiden vannacht niet zo heel goed geslapen, maar ondanks dat waren we toch weer redelijk vroeg wakker. Omdat we het toch wel raar vonden dat Chinatown zo anders was dan we op foto’s gezien hadden hebben we wat research gedaan op internet. Met deze informatie op zak zijn we om 9 uur vertrokken om op zoek te gaan naar een ontbijtje. In een typisch amerikaans restaurantje hebben we aan een bar aan het raam een bagel gegeten. Daarna liepen we (een andere weg dan gisteren) door naar Chinatown. En raad eens wat: we kwamen aan bij de ‘Dragons Gate’, de ‘echte’ poort naar Chinatown. Gevolgd door de typisch Chinese straat met versiering en lampionnen over de weg.

We hadden bedacht fietsen te huren en op deze manier de stad te verkennen, dus dat deden we. Het was een erg leuke ervaring de stad te verkennen op de fiets! Allereerst zijn we naar de bekende Golden Gate Bridge gereden en hebben we deze op en neer gefietst. Deze brug heeft een totale lengte van 2,7 kilometer en is 67 meter hoog. Vanaf deze brug hadden we een mooi uitzicht op zee, maar ook op San Francisco zelf. Tevens hebben we vanaf de brug dieren gespot die we nog nooit eerder ‘live’ gezien hadden: walvissen!!

Na deze ervaring zijn we doorgereden langs het strand. Een mooie route maar ook wel zwaar! San Francisco is namelijk niet plat, maar bestaat uit omhoog en omlaag gaande wegen. Vooral de wegen waar we omhoog moesten fietsen waren soms erg pittig en vergde de nodige inspanning. Uiteindelijk kwamen we aan bij het Golden Gate Park waar we graag doorheen wilden fietsen. Tijdelijk een totaal andere, rustige groene wereld. Dit is een vrij groot park van 4 km2. Een van de bezienswaardigheden van het park is een echte Nederlandse molen die koningin Wilhelmina destijds heeft geschonken.

Onze route vervolgde zich door het heerlijk drukke verkeer van de stad. Alles bij elkaar was het leuk de stad per fiets te verkennen. We hebben ongeveer 44 kilometer gefietst, iets meer dan we van te voren bedacht hadden. Na deze pittige tocht vonden we het wel tijd voor een verfrissend ijsje, die we gehaald hebben op pier 39. Hier hebben we nog lekker in de zon zitten kijken naar de enorme hoeveelheid zeeleeuwen die op de houten vlonders nabij de pier liggen te zonnen. ‘s Avonds hebben we bij Luigi’s pizzeria de dag afgesloten met een bordje pasta en een pizza. We zijn bek af en blij om nu lekker in bed te liggen om bij te komen van deze fysiek inspannende dag.

Morgen ochtend staan we op tijd op, we gaan namelijk Alcatraz bezoeken en hebben ‘early bird’ tickets, en zijn dus de eerste bezoekers van deze dag. Allen een fijn midden van de week gewenst!

We zijn rustig opgestart vandaag en stapten rond half 11 in de auto. Het was nog een ritje van ongeveer 2,5 uur rijden voordat we in San Francisco aankwamen. Onderweg zijn we haastig op zoek geweest naar een toilet omdat we beiden heel nodig moesten, missie geslaagd :). Het was even wat geworstel door het verkeer van deze grote stad maar ook dat was weer gelukt. Bij aankomst bij het hotel hebben we onze auto uitgeladen en de auto met sleutels afgegeven aan de portier, die de auto naar de bewaakte garage heeft gebracht.

Deze middag hebben we San Francisco te voet ontdekt. Eerst liepen we naar Chinatown. Dit is de op een na grootste Chinatown van Noord-Amerika waar ongeveer 100.000 mensen wonen. Het was echter wel wat anders dan we verwacht hadden en op foto’s gezien hadden, en viel daardoor iets tegen. Er waren wel heel veel Chinezen, Chinese winkeltjes en borden met Chinese tekens. We konden bepaalde dingen zelfs niet lezen omdat het er alleen in het Chinees geschreven stond.

Nadat we door China gelopen waren kwamen we aan in Little Italy, een aantal straten die gekenmerkt worden door de hoeveelheid Italiaanse bistro’s en restaurantjes. Vervolgens liepen we door naar Lombard Street. Deze straat is bekend als meest bochtige straat ter wereld. Dit bochtige deel betreft maar een klein deel van de straat en bestaat uit 8 scherpe haarspeldbochten.

We liepen door richting de zee. Hier kwamen we aan bij Fisherman’s Wharf, de oude zeeliedenbuurt van San Francisco die hedendaags is uitgegroeid tot een bezienswaardigheid. Er zijn veel restaurantjes en trendy bars. Tevens is de beroemde gevangenis Alcatraz van een afstand te zien. We liepen eerst langs pier 45 waar een oud oorlogsschip en een oude onderzeeër lagen. De onderzeeër betrof de USS Pampanito die tijdens de WO II in gebruik is geweest, indrukwekkend om te zien.

Tijdens onze wandeling over de soort boulevard was er op straat een breakdance show bezig waar we even zijn gestopt om te kijken. Er stonden geschat zo’n 70 man te kijken, voor deze show hadden ze 2 blanke mannen uit het publiek nodig. En ookal stonden wij achteraan en waren we niet opvallend: Kevin werd als een van deze twee mannen uitgekozen om naar voren te komen. Weer leuk voor wat extra beeldmateriaal :).

Daarna liepen we door naar pier 39. Dit is de populairste pier van San Francisco waar een enorm aanbod te vinden is van winkeltjes, snackbars en restaurants. Hier hebben we nog tickets gekocht om het Aquarium of the Bay te bezoeken, altijd leuk om te zien!

We hebben deze dag afgesloten met een hapje eten op pier 39 waar we uitzicht hadden op de zee, de boulevard en de stad. Na 40 minuten wandelen waren we weer terug bij het hotel. Een dag met veel verschillende indrukken waardoor we toch best moe waren.

Vanmorgen werden we wakker in ons hotel waar in de tuin de hertjes rondlopen. Voor het eerst sinds lange tijd hadden we ontbijt van het hotel. We kunnen hierover zeggen dat dit erg goed was. We hadden een ruime keuze en het was lekker. In de eetzaal hebben we zalig gegeten onder het genot van de symfonieën van Mozart en Beethoven.

We hebben ons reisplan iets gewijzigd aangezien de Tioga Road dwars door Yosemite nog steeds gesloten is vanwege sneeuw. Er is dit jaar namelijk meer dan 2x de normale hoeveelheid sneeuw gevallen. Na het zalige ontbijt zijn we om half 8 vertrokken naar Yosemite NP. Zoals gisteren vermeldt, hadden we de hike al gepland en hadden we speciaal om 6.30u de wekker gezet om op tijd te vertrekken ivm de drukte in het park.

Het bleek al behoorlijk dichtbevolkt te zijn op de weg en in het park waardoor we overal wat langer over deden. Om 9 uur konden we onze hike starten.

We hebben de hike gedaan naar de Vernal en Nevada watervallen. Het was een pittige route van 12km met een stijging van 600 meter. De route naar boven hebben we over de ‘mist trail’ gelopen. Na enige tijd werd het ons duidelijk waarom deze route zo heet: de waterval zorgde voor heel veel waterdruppels in de lucht waardoor het mistig werd. Dit zorgde er ook voor dat we tot op onze onderbroek kleddernat waren geworden. Het leek af en toe of we in de stromende regen liepen.

Voor de afdaling hadden we een ander pad genomen, waardoor we regelmatig in de zon liepen en op konden drogen. Daarnaast konden we ook genieten van mooie uitzichten over de watervallen. Na 4,5 uur waren we vermoeid terug bij de auto.

We waren uiteindelijk om 4 uur ‘s middags bij ons volgende hotel. Het is een mooi hotel, alleen helaas is er in de omgeving zeer weinig (eigenlijk niets) te doen. Van ellende zijn we maar bij de McDonnald’s gaan eten. Gelukkig is dat de laatste keer deze vakantie, want morgen gaan we naar San Francisco waar iets meer mogelijkheden zullen zijn.

Op onze weg naar Yosemite National Park had Kevin best even een spannend momentje: hij reed door rood bij rechtsaf slaan terwijl er politie naast hem stond. Maar gelukkig was dat niet erg, want je mag hier gewoon door rood rijden als je naar rechts wilt, tenzij er aangegeven staat dat dit niet mag. Na 1 uur en 15 minuten kwamen we aan bij het natuurpark.

Yosemite National Park is opgericht als eerste Nationaal Park van de V.S. en heeft een oppervlakte van meer dan 3000 km2. Jaarlijks trekt dit park veel bezoekers, vooral de Yosemite Valley is erg populair.

We zijn allereerst richting Glacier Point gereden, omdat we graag het uitzicht van het park wilden bewonderen van bovenaf. Qua temperatuur bereikten we op deze route hierheen een dieptepunt: 10 graden Celsius buiten!! Dit was alleen nog maar op de weg er naar toe. We reden tussen de wolken, de mist en de sneeuwvlekken langs de berm. Na 5 mile rijden mochten we helaas niet verder, aangezien de parkeerplaats bij Glacier Point vol was. We konden hier wachten voor de shuttelbus, wachttijd 30-90 minuten. Daar hadden we geen zin in, zeker niet met de vraag of er daar boven wel iets te zien zou zijn gezien de weersomstandigheden.

We zijn doorgereden naar Yosemite Valley. Eerst hadden we een prachtig uitzicht over de vallei. Vervolgens zijn we gestopt bij de Bridalveil Fall, waar Kevin een verfrissende douche heeft genomen. Daarna zijn we doorgereden naar Half Dome Village voor een hapje eten.

Yosemite NP is een erg mooi park met veel groen, watervallen en grote rotspartijen om je heen. Het grote nadeel is wel de enorme toeristenstroom die hierdoor aangetrokken wordt. Dit heeft er bij ons toe geleid dat we het een beetje zat waren en om 15 uur richting het volgende hotel zijn vertrokken. Voor een echte hike was er geen tijd meer en we zagen het niet zitten ons te mengen tussen deze mensenmassa.

Vanavond hebben we lekker rustig aan gedaan. Morgen hebben we nog een dag in Yosemite. We hebben vanavond alvast een route uitgezocht en vertrekken morgen ochtend vroeg, zodat we hopelijk rond half 9 kunnen starten met onze hike terwijl anderen nog naar het park moeten komen.

Vandaar dat we nu (huidige tijd 21.10uur) onze ogen gaan sluiten en morgen de wekker zetten rond half 7, zodat we om 7.15u kunnen vertrekken.

Een fijn weekend toegewenst aan iedereen!

Allereerst hebben we onszelf vanmorgen een ontbijtje gegeven, die we bij de lokale supermarkt gehaald hebben. We hadden niks meer aangezien we bij dit hotel geen koelkast hadden en dus onze yoghurt en melk weg konden gooien. Daarna vertrokken we om 9 uur om naar Sequoia National Park te gaan. Daar arriveerden we om 11 uur.

Het Sequoia NP is als tweede park van de V.S. opgericht, en dankt zijn naam aan de vele mammoetbomen die er groeien (Sequoia’s genaamd). De weg door het park van de ene kant naar de andere kant is ongeveer 46 mijl, wat overeenkomt met 73,6 kilometer. Het was de bedoeling om vandaag aan de andere kant van het park te eindigen. We zijn via een zeer bochtige weg met tientallen haarspeldbochten omhoog gereden tot een hoogte van ongeveer 1800 meter.

Eenmaal boven zijn we eerst het Giant Forest in gegaan: het bos met de reuzenbomen. Eerst reden we de weg waar we door de Tunnel Log heen kwamen. Dit is een omgevallen boom waar een gat in is gemaakt zodat je er met de auto doorheen kunt rijden. De Sequoia bomen zijn inmens groot. De grootste boom die het park heeft is de General Sherman Tree, met een hoogte van 84 meter. Deze boom is 2200 jaar oud. We hebben deze boom niet bezocht omdat we graag een minder toeristisch stuk wilden bezoeken.

We hebben eerst de Crescent Meadow Loop gelopen van 2,5 km. Een heerlijke boswandeling met een zeer aangename temperatuur van rond de 19 graden Celsius. Vooraf betrof dit enige voorbereiding, aangezien er wat wild leeft in deze bossen. We bevonden ons in een gebied waar beren leven. Er mocht daarom geen voedsel in de auto blijven liggen, maar dit moest worden opgeborgen in food-lockers. Dit om te voorkomen dat de beer je auto open breekt en vervolgens aggressief wordt. Tevens hebben we de instructies zorgvuldig doorgelezen wat we zouden moeten doen als we een van deze bosvrienden tegen zouden komen. Helaas hebben we geen beren op de weg gezien. We hebben wel genoten van onze boswandeling en de schitterende natuur, de geur van dennen en de reusachtige bomen.

Vervolgens zijn we verder het park in gereden en besloten we de Tokopah Falls op te zoeken. Dit was (heen en terug) een wandeling van 5,4 kilometer, waarbij we op de heenweg uiteraard omhoog moesten lopen. Dit was een prachtige hike door de bossen, en later over flinke rotspartijen. Het uitzicht was fascinerend. En onderweg zijn we zelfs nog Ed en Willem Bever tegen gekomen!

Rond 19 uur kwamen we aan bij ons volgende motel. Met best wel wat trek zijn we snel op zoek gegaan naar een restaurantje, en zijn we in een Armeens restaurant beland. Het eten was erg lekker. Een minder leuk eind van deze dag was dat Kevin aan het eind van de autorit hoofdpijn ontwikkelde, dat uiteindelijk resulteerde in migraine. Dus op tijd naar bed en lichten uit.

Hopelijk morgen een beter begin van de dag dan het eind van vandaag!

Vanmorgen zijn we om 8.45u vertrokken om aan onze langste autorit van deze vakantie te beginnen. Na zo’n 2,5 uur rijden door wat vertraging op de weg bereikten we Death Valley National Park. Death Valley is een van de diepste inzinkingen van het noordelijk halfrond, het ligt 86 meter onder de zeespiegel. Met een oppervlakte van meer dan 13.000 km2 is dit het grootste nationale park van de V.S. Tevens is het de heetste en droogste plek van de hele V.S.

We zijn door Death Valley heen gereden om naar onze volgende bestemming te gaan. Het leek ons niet verstandig om met een temperatuur van 43 graden Celsius rond 12 uur een wandeling te maken, en bovendien hadden we nog genoeg kilometers af te leggen vandaag. We zijn dus vooral lekker in de auto in de airco blijven zitten. Bij het Zabriskie viewpoint zijn we uitgestapt voor wat mooie plaatjes.

Tijdens het tweede deel van onze autorit door Death Valley ervaarden wij zo nu en dan enige G-krachten door de dips in de weg. Het leek af en toe wel een golfslagbad. De 3 uur die we gereden hebben na Death Valley reden we nog steeds midden in de woestijn, in the middle of nowhere. Weinig ander verkeer passeerde ons. Onderweg kregen we trek en zijn we bij de lokale Shell pomp gestopt voor een sanitaire stop en een hapje eten. We hebben een mexicaanse burrito gedeeld en kregen een heerlijk tafeltje in de schaduw. We hebben nog nooit eerder zo romantisch geluncht: onder het afdak van het pompstation tussen 2 benzinepompen in, weer een hoogtepunt van onze vakantie.

Uiteindelijk zijn we, na in totaal 7 uur en 20 minuten onderweg geweest te zijn, aangekomen in Bakersfield. Ons motel heeft dit keer geen uitzicht op de skyline van de stad, maar op het zwembad van het motel. We zijn weer terug in de normale wereld. Morgen bezoeken we de Sequoia’s, waarover dus morgen meer.

Fijne dag toegewenst aan al onze trouwe lezers!