Dag 4 – Christina Lake

In de nacht zijn de temperaturen flink gedaald. Zodanig dat de ijspegels aan de binnenkant van de ramen zaten. Dit heeft er toe geleid dat we midden in de nacht de kachel aan moesten zetten. Een mooi moment om Margreet gelijk te feliciteren met haar 51e verjaardag! Van 2 tot 3 hebben we weer wakker gelegen wat nog het gevolg is van het tijdsverschil waar we doorheen moeten.

De dag begon zonnig vandaag. Om 9 uur reden we van de camping af, op zoek naar een leuke hike. We maakten een wandeling van 2 uurtjes door het berenbos op zoek naar de watervallen. De waterval was met het blote oog niet waar te nemen, en alleen met de drone te zien. Enigszins afgekoeld keerden we terug naar ons rijdende loft. Het was maar goed dat Lisette haar thermokleding en handschoenen aan had anders had zij dit waarschijnlijk niet overleefd.

Bij terugkomst was het tijd voor een bakje koffie en thee met een lekker stukje taart. Rond half 1 vertrokken we richting Christina Lake, onze volgende bestemming. We reden langs uitgestrekte wijngaarden door de volle zon. Tussendoor hebben we een stop gemaakt dichtbij Osoyoos, waar we in de zon een broodje hebben genuttigd.

Tijdens de laatste 2 uren rijden begon het gelukkig weer te regenen. We waren al bijna vergeten hoe dit was. Eenmaal aangekomen wachtte ons het volgende hoogtepunt: het legen van de strontbak. In de stromende regen is dit John en Kevin samen gelukt. Ondertussen hebben Lisette en Margreet voor het eten gezorgd. Nu is het tijd voor een tweede poging klaverjassen met zacht tikkende regen op het dak.

Vanuit onze rijdende loft een gezellige woensdag gewenst.

Dag 3 – Rit naar Manning Provincial Park

Om half 10 stond de taxi voor ons klaar bij het hotel in Vancouver om ons naar het camperverhuurbedrijf te brengen. Aldaar kregen we na wat uitleg de sleutel van onze rijdende loft. Eerst hebben de dames de camper ingepakt met alle inhoud van de tassen. Vervolgens zijn we met z’n vieren naar de supermarkt gegaan. Hier hebben we ons de volgende 1,5 uur vermaakt.

Nadat we boodschappen gedaan hadden konden we eindelijk beginnen met onze rondreis richting de Rocky Mountains. John heeft zijn ogen uitgekeken naar de enorme trucks die met 150km/u voorbij gescheurd kwamen. Een kleinigheidje om niet te vergeten is dat we vandaag weer met onze snorkel op pad gegaan zijn in verband met de vele regenval.

Na twee uur rijden kwamen we aan bij onze eindbestemming van vandaag: Manning Provincial Park, in the middle of nowhere. Zelfs de zendmasten van de telefoons hadden er geen zin meer in. Toen we onze rijdende loft een plekje hadden gegeven tussen de bomen stopte de regenval. Een goede reden voor ons om op pad te gaan. We hebben een kleine wandeling van 3km gemaakt langs het Lightning Lake, waar we gewaarschuwd werden voor Baloe de loslopende beer.

‘s Avonds hebben we een poging gedaan om Kevin en Lisette te leren klaverjassen. Het probleem was dat Lisette dit aan de binnenkant van haar ogen probeerde te doen. Elke dag lukt het om iets langer op te blijven, vandaag gingen we pas om 22u naar bed!

Vanuit onze rijdende loft, een prettige avond en tot ziens.

Dag 2 – Vancouver

Gisteren zijn we geëindigd met een flinke after diner dip die duurde tot 1.15u in de nacht. Alleen John lag als een bruine beer in een vaste winterslaap. Na een aantal pogingen zijn de andere drie toch weer ingedommeld. Om 6u was onze bruine beer klaar wakker en zorgde ervoor dat de rest ook op moest staan.

Wij waren hierdoor dus al vroeg in de stad. De dag begon met een aantal spetters, die zich in de loop van de dag uitbreiden naar dikke regendruppels. Na een kleine wandeling door de drukke straten van Vancouver bestelden we een bakkie koffie, warme chocolademelk en een Belgische wafel. Dit ging er prima in.

Daarna huurden we een aantal fietsen waarmee we ons een weg baanden door het drukke verkeer van de stad. We vervolgden de reis naar Stanley Park, waarna we naar de Lions Gate Bridge zijn gefietst. Hierna begon een steile klim omhoog die voor sommigen van ons als zeer intensief is ervaren, wat omhoog lopen tot gevolg had. De klim bracht ons tot de Capilano Suspension Bridge, een 137m lange hangbrug met een hoogte van 70m over de Capilano River.

Bij de afdaling gingen de spetters over in vette druppels. Het water kwam tot verder dan de onderbroek. Niemand had meer een droge draad aan z’n lijf hangen. Toen begon Margreet plotseling met het kampioenschap stoeprand inspectie. Het terras kon meegenieten en na de afsprong kwam de buikschuif waarna de bordjes met het getal 9 omhoog gehouden werden. Met wat schaafwonden en blauwe plekken erbij hebben we onze zeiknatte weg vervolgd.

Na een duik in het zwembad, een opfrisbeurt en een powernapje hebben we bij een restaurant om de hoek onze buikjes gevuld. Vandaag weer op tijd naar bed, want morgen begint het avontuur met ons huisje op wielen.

Vanuit de loft op de achtste verdieping van het Hilton wensen we jullie een zonnige maandag toe.

Dag 1 – Van Amsterdam naar Vancouver

Nadat de wekker van John 4x was afgegaan (de snooze functie werkt nog in ieder geval…), stonden we om 5 uur op om naar Schiphol te vertrekken. Met de shuttle bus werden we vanaf de parkeerplaats naar de luchthaven getransporteerd. John keek z’n ogen uit naar de hoeveelheid vliegtuigen op Schiphol…

We kwamen niet vlekkeloos door de security check heen. De inhoud van de tas van Lisette moest extra worden gecontroleerd en ook de drone kwam niet direct door de check heen. Nadat we onze witte poedertjes hebben achtergelaten mochten we dan toch doorlopen! Margreet heeft tijdens het wachten aan haar ‘haak-skills’ gewerkt.

De eerste vlucht bracht ons naar Zürich. Kevin heeft hier eerst een cordonbleu van 18 euro naar binnen zitten werken. Vervolgens stapten wij aan boord van het tweede vliegtuig, waarmee we eerst een rondje Europa hebben gedaan (lees: weer terug via Duitsland, Nederland en Noorwegen. De rook van de heenvlucht zagen we nog hangen in de lucht). Daarna kwamen we eindelijk boven de oceaan. Het was een barre tocht: klotsende oksels, te kleine zitplekken en jankende kinderen, je kent het allemaal wel.

Na 10,5 uur vliegen kwamen we aan in Vancouver. Tot grote opluchting van Margreet kwamen alle koffers gewoon op de bagageband terecht en konden we onze reis vervolgen. Bij aankomst in het hotel was iedereen erg moe. De lokale tijd was 17u, dus we moesten nog even wakker zien te blijven. Na het diner hadden we allemaal een ‘after dinner dip’, die duurde tot de volgende dag.

Vanuit onze loft op de achtste verdieping van het Hilton wensen wij jullie een prettige avond toe.

Canada: The journey begins

Beste lezers, wij zijn weer klaar voor een nieuw avontuur! Jullie ook? Over minder dan 24 uur zullen wij afreizen naar Canada. Wij betekent Kevin, Lisette, John en Margreet. Canada is het een na grootste land ter wereld (na Rusland). Slechts 10% van Canada is bewoond. Canada staat dan ook bekend om zijn schone natuur. Van witte bergtoppen (Rocky Mountains) tot sneeuwvlaktes, ijsvlaktes, watervallen, meren, regenwouden en dieren die in het wild leven zoals zwarte beren, herten en elanden. Wij zullen alleen de staten Britisch Columbia en Alberta bezoeken. 

Een klein overzicht van de route:

Dag 1: Amsterdam – Zürich – Vancouver

Wij reizen af vanaf Schiphol Airport, en zullen met een kleine omweg in Canada terecht komen. Onze overstap is in Zürich (Zwitserland). Na een reis van in het totaal 14,5 uur hopen wij op onze bestemming in Vancouver (Canada) aan te komen, waar wij een hotel hebben voor de komende 2 nachten.

Dag 2: Vancouver

Op deze dag zullen wij ons gaan vermaken in Vancouver. Hopelijk zit het weer een beetje mee, mogelijk kunnen wij fietsen huren om als echte Nederlanders de stad te gaan verkennen. Hierover later meer.

Dag 3: Start van de camperreis

Vandaag halen we de camper op en kan onze road trip echt beginnen. Deze dag staat waarschijnlijk in het teken van het leren kennen van de camper, boodschappen doen en het maken van onze eerste 200 kilometer. We eindigen in Manning Provincial Park.

Dag 4: Cristina Lake

We vervolgen onze camperreis via het zuiden van Canada. Hier komen we langs het Oliver Park, wat het enige woestijngebied in Canada is. Verder rijden we langs het wijngebied Osoyoos. We eindigen de dag vandaag bij Cristina Lake.

Dag 5: De reis naar Moyie

We vervolgen onze reis richting Moyie, waar we hopelijk een camping kunnen vinden om te overnachten. Deze dag staat vooral in het teken van het afleggen van kilometers, zodat we over enkele dagen de Rocky Mountains kunnen gaan beklimmen.

Dag 6: Kootenay National Park

We arriveren bij Kootenay National Park, waar we op zoek gaan naar de eerste beren. Kootenay N.P. staat bekend om het diverse landschap, ecologie en klimaat. We hopen een mooie hike door het park te kunnen doen vandaag.

Dag 7 & 8  Banff National Park

We reizen door naar de Rocky Mountains, en eindigen vandaag in het plaatsje Banff. In Banff N.P. zijn de Canadese Rockies op hun best. Het park bestaat uit een magnifiek berglandschap met schitterende meren.

Dag 9: Icefields Parkway

Vandaag verlaten we Banff N.P. en rijden we via de Icefields Parkway naar Jasper National Park. De Icefields Parkway is de beroemdste weg door de Rocky Mountains. Het meest bekende punt langs de weg is het Columbia Icefield, dat je in een speciaal voertuig kunt betreden.

Dag 10: Jasper National Park

Vandaag verblijven we in Jasper National Park. Een park dat bekend staat om het vele wild dat er leeft. Er is verschillende natuurschoon, waaronder gletsjers, bergen en rivieren. We kijken op de dag zelf wat we in Jasper N.P. gaan doen.

Dag 11: Wells Gray Provincial Park

De reis vervolgt zich naar Wells Gray Provincial Park. Dit park staat bekend om de vele watervallen, diepe riviervalleien, idyllische meertje en hoge bergpieken met gletsjers. We proberen in Wells Gray weer een mooie hike te zoeken.

Dag 12 & 13 : Whistler

We eindigen in een plaatsje nabij Whistler. In 2010 vonden hier de Olympische Winterspelen plaats. Er is veel activiteit in Whistler, in de winter is het een van de grootste skigebieden van Canada.

Dag 14: Vancouver Island

Het vaste land wordt verlaten, de reis vervolgt zich naar Vancouver Island. Vancouver Island is het grootste eiland aan de westkust van Noord-Amerika, en een paradijs voor natuurliefhebbers. Bergen, dichte bossen, meren en verlaten zandstranden bepalen hier het landschap. Voor de kust zijn vaak walvissen (en soms orka’s) te zien.

Dag 15, 16 & 17: Vancouver Island

Deze dagen vermaken wij ons op Vancouver Island. Wat we gaan doen en gaan zien bekijken we als we daar gearriveerd zijn. In ieder geval genieten we er van!

Dag 18: De rit naar Vancouver

De camper moet worden ingeleverd aan het eind van de ochtend. Deze dag moeten we dus vroeg ons bed uit, zodat we de boot kunnen halen om weer naar het vaste land te varen en tijdig de camper te kunnen inleveren. ’s Middags en ’s avonds kunnen we een hapje eten in de stad Vancouver.

Dag 19 & 20: Amsterdam

De laatste twee dagen staan in het teken van de terugreis naar Amsterdam. We hebben een overstap in Toronto, de reisduur is iets korter dan op de heenweg namelijk 13 uur. ’s Ochtends arriveren wij in Nederland.

Dag 6 – Sneeuwscootertocht

Na een welverdiende nachtrust hebben we ons met zijn 4-en naar de eetzaal begeven voor een ontbijtje. Ienemienemutte heeft besloten dat de meiden een sneeuwscootertocht zouden maken door de Laplandse bossen en de jongens een film zouden kijken in `the cabin in the woods’.

De ronkende motoren van de sneeuwscooters waren al van een afstand te ruiken. Geharnast in sneeuwpak, bivakmuts en helm hebben Lisette en Eline de prachtige bumpy-ride zonder kleerscheuren doorstaan. De maximale snelheid is genoteerd op 60 km/uur.

Na deze bumpy-ride voelde Jordy, die samen met Kevin in de tussentijd genetflixt had, een sterke behoefte aan pizza opkomen. Om in deze behoefte te voorzien is de rest met Finse sleetjes afgegleden naar de dichtstbijzijnde supermarkt. Deze glijpartij was erg leuk –de weg terug viel tegen.

Uiteraard hebben we ook deze avond, welke tevens de laatste is, afgesloten in de sauna. Om de zweetklieren eens goed aan het werk te zetten is de temperatuur goed opgestookt. Dit was ook af te lezen aan de koortsthermometer. Om met goed gevulde magen het bed in te duiken hebben we nog een aantal pizza’s afgebakken. Ook voor de rest bleek deze behoefte onvermijdelijk.

Vanuit een bloedheet `cabin in the woods’ bedanken wij jullie trouwe volgers voor de interesse en reacties. Morgen worden we door Lasse afgezet op het vliegveld in Oulu, om vervolgens via vliegveld in Helsinki weer op Amsterdamse bodem te arriveren.

Tot de volgende keer!

Dag 5 – ZzzzzZzzZz

In het diepst van de nacht heeft Eline op het balkon in haar pyjama het aardbeien ijs los staan te bikken. Dit ijs was om de keelpijn van Jordy te verzachten. De nacht is met ups en downs verlopen.

Vandaag stond in het teken van een vrije dag. De eerdere plannen die we hadden (mogelijk een dagje de ski piste op) hebben wij wegens de omstandigheden laten varen.

In de loop van de ochtend zijn Lisette en Eline onder barre omstandigheden richting het ziekenhuisje gewandeld. Dit om te zorgen dat we de juiste papieren zouden verkrijgen met een doktersverklaring zodat we het een en ander kunnen declareren bij de annuleringsverzekering. Ondertussen lagen Kevin en Jordy samen op de bank: ….ZzzzzZzzZz….

Na de lunch hebben wij met zijn 4-en een korte wandeling van 100 meter gemaakt waarbij drie van ons nog een heerlijk frisse duik in de sneeuw hebben genomen. Jordy is naar huis gegaan: ….ZzzzzZzzZz….ZzzzzZzzZz….ZzzzzZzzZz…. Ondertussen hebben Eline, Kevin en Lisette nog een korte verfrissende sneeuwwandeling gemaakt.

Wij hebben weer met zijn 3-en een diner genuttigd, waarbij Jordy wederom een dutje heeft gedaan. Natuurlijk hebben we ook wat te eten voor hem meegenomen. Gelukkig zijn de temperaturen gezakt naar normale omstandigheden en lijkt de antibiotica zijn werk te gaan doen.

De dag is afgesloten met de sauna en ….ZzzzzZzzZz… Vanuit de ‘cabin in the woods’ wensen wij iedereen een goede ….ZzzzzZzzZz….

Dag 4 – Vervolg 2-daagse huskysafari / doktersbezoek

Nadat het vuur van de kachel was gedoofd, ontwikkelde zich er een dikke ijslaag aan de binnenkant van de ruiten. De ijspegels hingen aan onze neus. Plots hoorden wij een hard gebonk op de voordeur: en inderdaad, het was een ijsbeer en hij vroeg om een bontjas.

Na weer in slaap gesukkeld te zijn werden wij om 3 uur ’s nachts wakker geshaked in de hut. De oorzaak was dat Jordy als een gek z’n bed uit sprong om snel zijn thermopak aan te trekken. Hij stormde in -26°C naar buiten om daar zijn rendierenvlees te dumpen. Helaas werd het er niet beter op. Vroeg in de ochtend besloten we om Jordy en Eline terug te laten gaan naar het hotel.

Bij J & E: Vol gas scheurden we op de sneeuwscooter door de Finse bossen. Het leek alsof de bestuurders vergeten waren dat er nog iemand bij ze achterop zat. Om 11 uur kwamen we aan bij het hotel en streek Jordy neer op de bank.

Ondertussen bij K & L: Na het ontbijt hebben wij samen de afwas gedaan. Een gezellige bezigheidstherapie terwijl onze Zwitserse huisgenoten buiten de hondenpoep aan het opruimen waren. Nadat we ieder onze eigen honden onder de sneeuw vandaan getrokken hadden en in het harnas voor de slee hadden staan, waren we drie kwartier verder en konden we vertrekken. Een tocht van 38 kilometer voerde ons terug naar de husky farm. Zoals het een echte stuntvrouw betaamt heeft Lisette 4x een duik in de sneeuw genomen.

De gebeurtenissen bij J & E: Rond het middaguur werden we door de hoteleigenaresse opgehaald voor een doktersbezoek. Hier werd de diagnose keelontsteking gesteld en met een antibioticakuurtje keerden wij weer terug naar ons nederige verwarmde ‘cabin in the woods’.

Aan het einde van de dag werden wij weer herenigd, maar uiteindelijk zijn er maar 3 van ons richting de eetzaal vertrokken. Jordy voelde zich te beroerd om mee te gaan dus daarom hebben wij een doggybag met eten, waaronder aardbeien ijs, voor hem meegenomen.

Vanuit het hospitaal ‘cabin in the woods’ hopen wij dat de temperatuur nog verder zal gaan dalen.

Dag 3 – Start 2-daagse huskysafari

Een ander noodlot was deze ochtend toegeslagen: Jordy startte de dag met een kleine verhoging en voelde zich niet lekker. Na een aantal temperatuur-verlagende paracetamolletjes zijn we met onze sleetjes de ontbijtzaal binnengegleden. Al hier hebben de meesten van ons een stevig ontbijt genuttigd om klaar te zijn voor de 2-daagse huskysafari. De pannenkoeken / wafels vielen goed in de smaak.

Ingepakt in onze sneeuwpakken werden wij op een slede gezet, welke werd voortgetrokken door vier husky’s. Dat zag er zo uit:

Met hun tong op half zeven renden de honden zo hard ze konden, zelfs tijdens het poepen en plassen. Je kunt je wel voorstellen wat een lucht er om Lisette hing nadat ze met de slee was omgevallen.

Na een paar uur te hebben genoten van de prachtige, ongerepte natuur begonnen wij (niet de honden) vermoeid te raken. Zittend op een husky-velletje bij het kampvuur hebben we tosti’s en worstjes en kippensoep (van knorr) gegeten.

Dag 1 van de tocht eindigde in een `cabin in the woods’ zonder stromend water en elektriciteit. Verkleumd van de reis werden we door onze gids Mila aan het werk gezet: een gat maken in het ijs. Na 1.5 uur bikken was de opening eindelijk groot genoeg om de ladder erin te zetten. Dit was wel handig om als dompelbad te kunnen gebruiken na een zwetend sauna bezoek. Bij -20°C viel de temperatuur van het water best mee.

Tintelend van het dompelbad zijn we in ons huispak bij de kachel in de `cabin in the woods’ neergestreken. Daar hebben we genoten van een heerlijke maaltijd dat onder andere bestond uit (niet aangereden) rendier.

Uiteindelijk bleek het voor iedereen onvermijdelijk nog 1 maal de kou te trotseren tijdens de barre wandeling naar het toilet. In dit houten hutje lag een plank met een gat. Het rook er naar konijnenhok. Gelukkig viel de kou van de piepschuimen wc-bril alles mee vergeleken met de nachtelijke temperatuur van -26°C.

Vanuit een ijskoud `cabin in the woods’ wensen we jullie een warme nachtrust toe.

Dag 2 – Sneeuwschoenwandeling en ijsvissen

Vanochtend zijn we met een prachtig uitzicht wakker geworden. Bij Eline en Jordy hingen de ijspegels aan het dak. De knop van de verwarming is inmiddels gevonden.

Vandaag stond er op de planning om te gaan sneeuwschoenwandelen en ijsvissen. Onze trouwe vriend Lasse stond ons om 11 uur al op te wachten. Nadat we onze eigen Donald Duck schoenen hadden uitgekozen zijn we met een man of 14 vertrokken richting een dichtgevroren meer. Het was een barre tocht van 20 minuten en 39 seconden door het bos. Lasse vertelde ons onderweg over takjes-vretende konijnen, eekhoorns, vossen en elanden. Mooi verhaal, lekker kort.

Eenmaal bij het meer aangekomen kregen wij een demonstratie ijsvissen. Hierbij had Lasse met de vissen afgesproken dat ze bij hem 2x binnen anderhalve minuut zouden bijten. En bij de rest vervolgens 1x en daarna niet meer. Jullie kunnen al raden wat wij gegeten hebben als lunch. Inderdaad, voorgegaarde worstjes. Op het ijs werd een kampvuur gemaakt waar thee werd gekookt en koffie werd klaargemaakt. Ook konden wij daar onze worst warmen. Sommige mensen waren niet gediend van een zwarte worst.

Uit frustratie om onze visvangst hebben wij een flacon Jägermeister genuttigd. En ja, hij was ijskoud. Net als onze thee uit de thermosflessen van Eline en Jordy overigens en dat voor 25 euro per thermosfles. Voordat we gaan heeft Kevin nog een extra gat in het ijs gepist en hebben we een kampioenschap Donald Duck rennen gehouden. Dit heeft uiteraard Kevin weer glansrijk gewonnen. Eline, Jordy en Lisette hebben overigens niet mee gedaan aan dit kinderachtige tafereel.

Na het vissen waren wij genoodzaakt onze barre tocht terug te maken naar het hotel. Heuvel op duurde dit een stuk langer, 25 minuten en 43 seconden.

In de avond hebben wij weer genoten van een uitgebreid diner en een lekkere halve liter cola. Na het eten zijn we met sleetjes naar boven gegaan en zijn wij als 20-jarige kinderen keihard naar beneden gegleden. Het nadeel hier was dat er geen lift naar boven was, maar dit mocht de pret niet drukken.

Inmiddels brandt de kachel en zitten wij wederom aan een lekker glaasje Jägermeister. Vanuit onze sauna in ‘the cabin in the woods’ wensen wij jullie nog een fijne avond.