Een ander noodlot was deze ochtend toegeslagen: Jordy startte de dag met een kleine verhoging en voelde zich niet lekker. Na een aantal temperatuur-verlagende paracetamolletjes zijn we met onze sleetjes de ontbijtzaal binnengegleden. Al hier hebben de meesten van ons een stevig ontbijt genuttigd om klaar te zijn voor de 2-daagse huskysafari. De pannenkoeken / wafels vielen goed in de smaak.
Ingepakt in onze sneeuwpakken werden wij op een slede gezet, welke werd voortgetrokken door vier husky’s. Dat zag er zo uit:
Met hun tong op half zeven renden de honden zo hard ze konden, zelfs tijdens het poepen en plassen. Je kunt je wel voorstellen wat een lucht er om Lisette hing nadat ze met de slee was omgevallen.
Na een paar uur te hebben genoten van de prachtige, ongerepte natuur begonnen wij (niet de honden) vermoeid te raken. Zittend op een husky-velletje bij het kampvuur hebben we tosti’s en worstjes en kippensoep (van knorr) gegeten.
Dag 1 van de tocht eindigde in een `cabin in the woods’ zonder stromend water en elektriciteit. Verkleumd van de reis werden we door onze gids Mila aan het werk gezet: een gat maken in het ijs. Na 1.5 uur bikken was de opening eindelijk groot genoeg om de ladder erin te zetten. Dit was wel handig om als dompelbad te kunnen gebruiken na een zwetend sauna bezoek. Bij -20°C viel de temperatuur van het water best mee.
Tintelend van het dompelbad zijn we in ons huispak bij de kachel in de `cabin in the woods’ neergestreken. Daar hebben we genoten van een heerlijke maaltijd dat onder andere bestond uit (niet aangereden) rendier.
Uiteindelijk bleek het voor iedereen onvermijdelijk nog 1 maal de kou te trotseren tijdens de barre wandeling naar het toilet. In dit houten hutje lag een plank met een gat. Het rook er naar konijnenhok. Gelukkig viel de kou van de piepschuimen wc-bril alles mee vergeleken met de nachtelijke temperatuur van -26°C.
Vanuit een ijskoud `cabin in the woods’ wensen we jullie een warme nachtrust toe.