Allereerst hebben we onszelf vanmorgen een ontbijtje gegeven, die we bij de lokale supermarkt gehaald hebben. We hadden niks meer aangezien we bij dit hotel geen koelkast hadden en dus onze yoghurt en melk weg konden gooien. Daarna vertrokken we om 9 uur om naar Sequoia National Park te gaan. Daar arriveerden we om 11 uur.
Het Sequoia NP is als tweede park van de V.S. opgericht, en dankt zijn naam aan de vele mammoetbomen die er groeien (Sequoia’s genaamd). De weg door het park van de ene kant naar de andere kant is ongeveer 46 mijl, wat overeenkomt met 73,6 kilometer. Het was de bedoeling om vandaag aan de andere kant van het park te eindigen. We zijn via een zeer bochtige weg met tientallen haarspeldbochten omhoog gereden tot een hoogte van ongeveer 1800 meter.
Eenmaal boven zijn we eerst het Giant Forest in gegaan: het bos met de reuzenbomen. Eerst reden we de weg waar we door de Tunnel Log heen kwamen. Dit is een omgevallen boom waar een gat in is gemaakt zodat je er met de auto doorheen kunt rijden. De Sequoia bomen zijn inmens groot. De grootste boom die het park heeft is de General Sherman Tree, met een hoogte van 84 meter. Deze boom is 2200 jaar oud. We hebben deze boom niet bezocht omdat we graag een minder toeristisch stuk wilden bezoeken.
We hebben eerst de Crescent Meadow Loop gelopen van 2,5 km. Een heerlijke boswandeling met een zeer aangename temperatuur van rond de 19 graden Celsius. Vooraf betrof dit enige voorbereiding, aangezien er wat wild leeft in deze bossen. We bevonden ons in een gebied waar beren leven. Er mocht daarom geen voedsel in de auto blijven liggen, maar dit moest worden opgeborgen in food-lockers. Dit om te voorkomen dat de beer je auto open breekt en vervolgens aggressief wordt. Tevens hebben we de instructies zorgvuldig doorgelezen wat we zouden moeten doen als we een van deze bosvrienden tegen zouden komen. Helaas hebben we geen beren op de weg gezien. We hebben wel genoten van onze boswandeling en de schitterende natuur, de geur van dennen en de reusachtige bomen.
Vervolgens zijn we verder het park in gereden en besloten we de Tokopah Falls op te zoeken. Dit was (heen en terug) een wandeling van 5,4 kilometer, waarbij we op de heenweg uiteraard omhoog moesten lopen. Dit was een prachtige hike door de bossen, en later over flinke rotspartijen. Het uitzicht was fascinerend. En onderweg zijn we zelfs nog Ed en Willem Bever tegen gekomen!
Rond 19 uur kwamen we aan bij ons volgende motel. Met best wel wat trek zijn we snel op zoek gegaan naar een restaurantje, en zijn we in een Armeens restaurant beland. Het eten was erg lekker. Een minder leuk eind van deze dag was dat Kevin aan het eind van de autorit hoofdpijn ontwikkelde, dat uiteindelijk resulteerde in migraine. Dus op tijd naar bed en lichten uit.
Hopelijk morgen een beter begin van de dag dan het eind van vandaag!