We hebben ons huisje verlaten en zijn naar Zion National Park gereden. We betreedde het park via de East entrance, wat betekende dat we eerst nog een route door het park af moesten leggen alvorens we de auto konden parkeren. Het gebrek aan parkeerplaatsen in het park had als gevolg dat we via de South entrance het park weer moesten verlaten en we daarbuiten de auto geparkeerd hebben. Met de shuttelbus zijn we het park in gegaan.
Deze bus is speciaal voor het park en komt ook op plaatsen waar je met de auto niet kunt komen. Hoe dan ook hadden we deze bus dus moeten nemen. Het jammere is wel dat er normaal overal aico is, behalve in deze bus. Het nadeel is dat iedereen hier na een hike met z’n klotsende oksels tegen elkaar aangeplakt zit. Het voordeel is natuurlijk dat je elkaars zoutgehalte wat omhoog helpt.
Zion NP is een relatief klein park gelegen in de woestijn. Er is veel wildlife te vinden, onder andere bergleeuwen, tarantulla’s, berggeiten, eekhoorns en chipmunks (dit is eem klein eekhoorntje met een korter staartje, ook wel bekend als knabbel en babbel). Van deze dieren zijn we alleen de chipmunk en de berggeit tegengekomen. Jammer dat Goku er niet bij was, want deze berggeit had hem het diploma voor berggeit level 4 kunnen geven.
Toen wij om 11.00u de auto uit stapten was het al 35 graden Celsius, lekker warm dus. We wilden graag de Angels Landing trail doen. De Angels Landing is een 454 meter hoge rotsformatie, waar wordt aangeraden deze ‘s ochtends vroeg of aan het eind van de dag te wandelen gezien het klimaat en de inspanning die dit vergt. Om te voorkomen dat we met een brancard of helikopter opgehaald zouden moeten worden bij het feit dat het om 11u in de schaduw al 35 graden Celsius was, hebben we dit maar niet gedaan.
In plaats hiervan hebben we een andere uitdagende hike gedaan: de Hidden Canyon trail. Dit is een pad dat, zoals de naam al doet vermoeden, leidt tot een verborgen canyon, totale afstand 5,4 km. Het was een flinke klim met een stijging van 245 meter. Bij het tweede deel van de route zijn kettingen vastgemaakt aan de rots om je aan vast te kunnen houden terwijl je langs een gevaarlijke klif af loopt. De laatste 800 meter van deze route vergde meer klimvaardigheid om verder te kunnen komen.


Toen wij om 15.50u bij de auto waren gaf de thermometer een temperatuur van 108 graden Fahrenheit aan, dit komt overeen met 42,2 graden Celsius! Tot nu toe de hoogste temperatuur in onze vakantie. Rond 17.00u zijn we aangekomen bij ons volgende motel in St George. In het stadje hebben we lekker gegeten en hebben we een deel van onze maaltijd in een box mee naar huis genomen omdat we natuurlijk weer teveel eten kregen.
Morgen vervolgen we onze reis naar Las Vegas en zullen we weer een uur achteruit gaan in de tijd. Tot morgen!
Lieve Kevin en Lisette,
Iedere dag kijken we weer opnieuw uit naar jullie geweldige verhaal. Wat een belevenis!!!
Op deze manier reizen en genieten we ook met jullie mee.
Nog heel veel plezier en doe je best morgen in het casino 🙂
Groetjes en dikke kus,
Andrina en Matthijs
Zo mooiiiii en idd ik kijk er ook x op x na uit…lijk wel of ik in een boek…zit?….
Wauw Vegas. ….Wat een avontuur op zich weer…
En jullie in de bus…mn God zeg ……
Te Hot. …
En idd ff na casino super vet….
Have fune weer….kussssss