Dag 15 – Stavanger

Afgelopen nacht is het absolute nulpunt bereikt. En dat terwijl wij ons niet bevonden in onze cockpit van de T67 maar in gate 24, waar de ijspegels zich nu bevonden in de binnenkant van onze slaapzak. Buiten onze slaapzak leek het alsof de zondvloed zich voltrok, waarbij de tent diende als reserve vliegtuig dat bijna opsteeg. Als wij onze laatste adem hebben uitgeblazen weten we nu alvast hoe dit ligt. 

Gelukkig hebben we het gewoon overleefd. Nadat we ons tentenkamp hadden afgebroken kon de klim naar boven beginnen. Dit voelde als het beklimmen van de Mount Everest in 15 minuten. Omdat wij de geur hadden van gerookte paling was een douche bij onze terugkomst in Stavanger geen overbodige luxe.

‘s Avonds zijn wij ter gelegenheid van Eline’s verjaardag gaan eten bij een Italiaans restaurant. Het heeft ons erg goed gesmaakt. Onze wandeling terug naar Thomas’ mancave leidde ons via een bijzondere route door het centrum van Stavanger. Kevin en Thomas waren op zoek naar Pikachu. Deze hebben ze helaas voor hun niet kunnen vinden. Tot op heden wordt er nog gestaag verder gezocht naar deze Pokémon.

Tijdens de wandeling was er nog wat tijd voor het uithangen van de toerist waarbij Thomas wederom onze tourguide was. Stavanger staat ook wel bekend als de oliestad van Noorwegen. Aangezien Thomas werkt als olie-engineer op een boorplatform kon hij ons een uitleg geven over de werking van de boorkoppen.

We zijn blij dat we ons weer bevinden in onze vertrouwde cockpit, waar we een goede poging gaan wagen ons lichaam te laten herstellen voor wat ons morgen weer gaat brengen. Vanuit de cockpit wenst de gezagvoerder en haar voltallige bemanning u een fijne zondag.

P.s. De opmerking over het steeds minder wordende woorden: het aantal woorden per dag is meestal constant met een paar uitschieters naar boven. Dus geen paniek en blijf rustig zitten tijdens de rit.