Wij hebben, naar het schijnt, op een heel bijzonder plekje van Noorwegen de nacht doorgebracht. Al om 9 uur ‘s ochtends stonden rijen van bussen vol met toeristen foto’s te maken van ons, en de omgeving. We zullen beschrijven wat er op hun foto’s stond: verticale rotsformaties (1100 m) met scherpe toppen die in de wolken verdwijnen en resten van sneeuw. Deze Trollveggen, ook wel de trollwall, is met zijn 1100 m hoogte de hoogste verticale rotsformatie van Europa.
Nadat ook wij de toerist op onze eigen slaapplek hadden uitgehangen, zijn we op pad gegaan naar de trollenroute. Deze werd aangeduid met het waarschuwingsverkeersbord “kijk uit voor trollen”. We zijn ze inderdaad tegengekomen.
De trollenroute, ook wel Trollstigen, bevindt zich aan de andere kant van de verticale rotsformatie. Het is een 20 km lange weg met elf haarspeldbochten. Deze bochten hebben wel voor wat broekpoepmomenten gezorgd: omdat de bus een bocht moest nemen waren wij genoodzaakt aan de linkerkant van de weg, aan de rand van de afgrond, het tegemoetkomende verkeer te ontwijken.
Eenmaal boven aangekomen hebben we een onverwachtse hike van 1.5 uur gemaakt waarbij we hebben geklommen en geklauterd en door watervalletjes en sneeuw zijn gewandeld. Dit keer leek het alsof we, qua temperaturen, door de Sahara liepen.
Om de slaapbestemming van dag 8 te bereiken zijn we verder door de bergen gejakkerd met onze T67. De slaapbestemming ligt aan de rand van het Geirangerfjord. Hier beleven wij het echte campingleven: met de wc-rol onder onze armen door de regen naar de wc.
Vanuit de cockpit wenst de gezagvoerder en zijn voltallige bemanning de thuisblijvers een prettig weekend!
Weer erg mooi en spannend hopelijk steeds beter weer gelukkig is het hier ook niks.
Groetjes van Janny, Nemo, Dory en vrienden